Zapewne nie trzeba tych ludzi nikomu przedstawiać, bo każdy o Nich słyszał. Myślę, że dla nas wszystkich miło było poznać tak świetnych ludzi i dodali Oni swoją obecnością kolorytu tej imprezie. Bardzo się cieszę z tego, że i ja miałem od bardzo dawna taką prawdziwą możliwość pojeżdżenia, a tego brakuje mi jak kani dżdżu. Mam wciąż wielkie braki, których jestem świadomy. Nie mniej jednak wydaje mi się, że dość szybko udało mi się dogadać z jazdą na kolcu, mało tego pierwszy raz w życiu użyłem długiego kolca, na którym nigdy uprzednio nie miałem możliwości jechać. Odnośnie doboru opon to mam mały dylemat, bo długi kolec strasznie trzyma, a więc auto nie porusza się finezyjnymi poślizgami. Z drugiej strony to zapewne mogłem większe prędkości uzyskiwać i mimo wszystko bezpieczniej jeździć.

Wożąc ludzi najistotniejszą kwestią jest bezpieczeństwo i na to kładę największy nacisk. Jednak nie było do końca tego show, bo auto nie poruszało się stylem radosnym, który najbardziej lubię. Tak czy siak ani razu nie zwiedzaliśmy bandy, poza kilkoma oparciami tyłem ale to jest wpisane w jazdę po śniegu. Dla mnie największą satysfakcją był uśmiech wysiadających ludzi i wyrazy euforii nie wspominając o bracie Ani, który po przejażdżce stwierdził, że  tylko Mu się wydawało, że umiał jeździć autem.  To miłe słowa, które zapewne mobilizują do dalszej pracy. To jest bezcenne i rekompensuje wszelkie stresy związane z przygotowaniami imprezy. Fajnie, że udało się sporo pojeździć i sprawić radość wielu osobom, bo na tym właśnie najbardziej mi zależało.

Dodatkowo wspólna jazda z takim asem jak Andreas Aigner, który na tej samej trasie przygotowywał się do nowego sezonu to już w ogóle kosmos, o którym nawet w najśmielszych snach nie śniłem. Mam nadzieję, że przybyli ludzie nie żałowali swojej obecności i nawet srogi mróz nie był w stanie popsuć humorów. Niestety zima dokonała sabotażu na busach, które mieliśmy umówione i nie udało nam się zwieść wszystkiego, bo docelowo chciałem rozłożyć pełny serwis itp. Dodatkowo spowodowane tym zamieszanie opóźniło nas znacznie, bo planowo mieliśmy zacząć znacznie wcześniej. Jednak nie ma co narzekać lecz doceniać to, że w ogóle pojeździłem sporo, a to jest w moim przypadku piekielnie ważne. Wręcz kluczowe. Taka impreza z pewnością już na stałe się wpisała w lokalny kalendarz.

Korzystając z okazji chciałbym złożyć specjalne podziękowania  Hipkowi, Witkowi jak i  swoim rodzicom za wielki wkład w organizację imprezy oraz Markowi Kiślowi, bez którego ciężko by nam było ogarnąć formalności. Dodatkowo dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się by ta impreza wypaliła i którzy pomogli przy niej. Wiem, że z Wami mogę wiele osiągnąć i nieskromnie powiem, że liczę na jeszcze!  Teraz tylko trzymajmy mocno kciuki, aby udało się zdobyć sponsorów byśmy mogli się jeszcze wspólnie cieszyć ze startów. Ja mam ogromny głód jazdy i zdobycia dobrych rezultatów. Moim celem nie jest samo uczestnictwo w tym sporcie lecz ściganie się o wygrane lecz ku temu potrzeba nam jeszcze sporo pracy i szczęścia. Zatem do zobaczenia na OSach!!!

>Zobacz video z tego wydarzenia !

Zobacz zdjęcia z tego wydarzenia !

Dla ludzi, którzy nigdy wcześniej nie mieli możliwości jazdy rajdowym samochodem w bojowych warunkach egipskie ciemności dostarczały dodatkowych wrażeń. Świecące z oddali specjalne światła na masce rajdówki oraz unoszący się zapach smażonej nad ogniskiem kiełbasy był wizytówką tych jazd.

Nazajutrz kolejny etap jeżdżenia, jednak w zupełnie innym miejscu, a był to opuszczony kamieniołom. Świetne miejsce na takową imprezę, gdyż stojąc w jednym miejscu widać bardzo wiele.

Zatem po roku przerwy w jeździe po szutrach jak i rajdowym autem te jazdy pozwoliły zaprzyjaźnić się znacznie z szutrem. Jednak nie do końca były to treningi, gdyż wożąc ludzi biorę na siebię ogromną odpowiedzialność i jakiekolwiek eksperymentowanie nie wchodzi absolutnie w rachubę. Niemniej jednak zapewne pozytywnie te jazdy wpłyneły na postawę podczas najbliższego rajdu.

Zobacz zdjęcia z tego wydarzenia !

Mimo słonecznej pogody było bardzo mroźno, a na poboczach zalegała znikoma warstwa śniegu. Wszytskie zacienione miejsca na trasie pokryte były dosłownie czystym lodem, który dodawał pikanterii. Trasa, którą wybraliśmy to fragment kultowego szutrowego odcinka Rajdu Karkonoskiego. Z uwagi na sporą liczbę osób wybraliśmy niedługi odcinek, aby zdążyć przewieźć wszystkich chętnych. Wspaniała atmosfera, grill i fruwające niemal auta.

Niestety dokuczały nam drobne awarie samochodu, które były jednak błyskawicznie usuwane przez serwis. Dodatkową atrakcją były w między czasie przejazdy treningowym samochodem z napędem na 4 koła, a więc Toyota Celica Carlos Sainz. Prowadzenie auta 4×4 było absolutnie pierwszą okazja w życiu Pawła do jazdy tego typu autem, tymbardziej na luźnej nawierzchni. Natomiast dla wielu osób był to zupełnie pierwszy kontak z jazdą samochodem rajdowym zwłaszcza z Chudym i mamy nadzieję, że sprostaliśmy wszystkim oczekiwaniom. Ogromne podziękowania należą się dla wszytskich ludzi, którzy pomogli przygotować, zabezpieczyć i zorganizować udaną imprezę. To jest wspaniałe jak ludzie jednoczą się by pomóc Chudemu przy każdej okazji. Dziękujemy!

Zobacz zdjęcia z tego wydarzenia !