Niestety to był kolejny rajd bez jakichkolwiek treningów. Wiem, że tak się nie da zbudować wyniku.  W wielu momentach czułem, że można jechać jeszcze szybciej, ale nie czułem pewności i spójności z autem. Pomijam Dolnośląski, bo na nim z góry założeniem byłą meta. Wciąż wiele do życzenia pozostawia tor jazdy oraz kilka innych drobniejszych szczegółów, nad którymi muszę popracować. Jednak tego już w samej głowie nie poprawię ani grając na Playstation. To trzeba wypracować w bojowych warunkach. Auto również pozostawia wiele do życzenia lecz nie chcę się wdawać w szczegóły techniczne, ale wierzcie mi na słowo, że seryjne auto w porównaniu do mocno ingerowanych aut konkurencji jest jak walka z wiatrakami. Samym przełożeniem skrzyni dostajesz od 0,5s do 1s na kilometrze, zatem na 15km masz w zależności od odcinka nawet 15s gorsze osiągi, a gdzie do tego brak szpery, mniejsza moc itp?

Wracając do rajdu pierwszy dzień to już na pierwszym odcinku chwila grozy. Na pierwszym mocnym dohamowaniu lądujemy w rowie, z którego błyskawicznie się wygrzebaliśmy. Kolejne hamowanie i okazuje się, że nie mam czym hamować bo pedału hamulca nawet nie mogłem ruszyć, ba wręcz go kopałem z całej siły lecz ani drgnął, a co za tym idzie auto nie raczyło zwolnić. Po kilku kilometrach motor sam stanął i nie dał się odpalić. Okazało się, że urwały się obie łapy silnika i motor niemal wywrócił się na plecy. Musieliśmy skapitulować. Być może to było przyczyną naszego niefortunnego hamowania, bo auto zachowało się bardzo niestabilnie, gdyż po śladach widać, że zadziałała jedna strona auta jedynie. Mnie męczył cały dzień ten incydent i późnym wieczorem pojechaliśmy tam z latarkami zobaczyć ślady. Faktycznie była to jakaś awaria hamulców, której do końca nie rozumiem.

Udało się zreanimować auto i przystąpiliśmy do drugiego dnia rajdu, a więc kolejnej rundy. Już w połowie pierwszego odcinka czułem, że hamulec strasznie puchnie tzn. od temperatury traci swoją skuteczność. Musiałem bardzo go szanować by nie zagotować go. Na przodzie był po raz pierwszy w moim życiu klocek 2500, a więc średni, a zawsze używam najtwardszego. W tym aucie musi być tylko i wyłącznie najtwardszy klocek jeśli chodzi o asfalty. Kolejna lekcja.

Ukończyliśmy dzień co się okazało na trzecim miejscu w klasie. Z 18 aut na starcie w klasie dojechało zaledwie 8. To świadczy jak trudny był to rajd. Dla mnie to nie jest wynik, który mnie ogromnie cieszy. Miło dostać puchar za wytrwałość bo tak to traktuję. Dodam, że nowa poduszka silnika rozleciała się już na pierwszych odcinkach i po każdym OSie wiązaliśmy łapę do karoserii trytytkami, drutami a gdy wszystko się skończyło, bo co odcinek wszystko się urywało skręciliśmy to na smycze do kluczy. Na domiar tego na 2km przed metą ostatniego odcinka auto przerywało i nie chciało jechać, więc ukończyliśmy go na światłach awaryjnych. To cud, że ukończyliśmy.
To była solidna lekcja, z której wyciągam naukę. Zanim wystartuję w kolejnym rajdzie doprowadzę do tego bym miał pod nogą auto konkurencyjne z solidną skrzynią biegów. Wszystkie mankamenty typu poduszki pod silnikiem i inne musimy poprawić. Bardzo chciałbym podziękować wszystkim którzy pomogli przy naszym starcie. Madzi za to wszystko co zrobiła i robi. Kochanie chylę czoła! Mechanikom za serwis, Hipkowi za załatwienie noclegów, Mariowi z Bartexu, Bartkowi z Auto Punktu, Oktanowi za tradycyjnie fachową pracę oraz naszym Sponsorom tj. Pizzeri Diavolo, Bartex Q-serwis, BiGsystem oraz Petronas. Dziękuję !!!

Cieszę się, że na szybkich niebezpiecznych fragmentach dorównywaliśmy konkurencji. Tam robiliśmy fajne czasy nawet jadąc seryjnym autem. Jednak nie popadam w samozachwyt bo wiele jednak błędów popełniłem zwłaszcza w wolnych zakrętach. Na pięciu zakrętach tych najwolniejszych zrobiłem pośmiewisko z siebie, bo pojechałem jak dziecko. No cóż bez treningów nie da się pojechać 100% perfekcyjnie. Dlatego też stanę na głowie, aby wygospodarować czas przed kolejnym startem i pojeździć troszkę. Poprawy wymaga tor jazdy i kilka innych szczegółów. Nie mniej jednak wiem i jestem tego świadomy. Trzeba się wziąć do roboty i nie narzekać. Na rajdzie mieliśmy kilka bardzo gorących momentów, jednak szczęśliwie wyszliśmy obronną ręką z opresji. Brawa należą się Oktanowi, ma chłop jaja. Wielka pracę wykonał Zwierzu z elektryką, Mario z przygotowaniem auta i załatwieniem wielu rzeczy, chłopaki na serwisie-Pan Tata Hipek, Hipek, Śpioszek i Komandos. Wszystko to zadziało jak w zegarku. W końcu mamy etap, gdzie można myśleć o jeździe, bo wszystko było dopracowane niemal perfekcyjnie.

Drugiego dnia na pierwszej pętli mieliśmy problem z 2ką i 3ką, ale na serwisie chłopaki podciągnęli sprzęgło i jak ręką odjął. Na pierwszym przejeździe OS Nielestno na szybkim przejeździe przez podbijający mostek w zakręcie wiedziałem, że jest za szybko, więc się przytuliłem do wewnątrz zakrętu i odstrzeliliśmy o barierę mostku lusterko. Na szczęście poza rozbitym szkłem auto nie ucierpiało. Świetny rajd, świetna organizacja i wielkie emocje z jazdy. Zjechaliśmy dwa komplety klocków przednich i kilka slicków do zera. Poza tym po pierwszym dniu tylna prawa opona się rozleciała (wewnętrzne zbrojenie).

Podziękowania dla Madzi za ogromną pomoc. Kochanie jesteś niesamowita! Wielki wkład miał także tradycyjnie Witek. Do tego wielu Przyjaciół i zaprzyjaźnionych firm. Dziękuję Wam za to, że uwierzyliście we mnie i nadal wierzycie. Musimy dozbroić Hanie chcąc myśleć o wynikach. Biorąc pod uwagę mój permanentny brak czasu na treningi muszę mieć choćby zbliżone do konkurencji auto. Ja tradycyjnie mam wielki niedosyt, ale taki już jestem. Na mecie zamiast się cieszyć ja siedziałem zdołowany. Nie potrafię przegrywać i muszę Hanke dozbroić, bo bez tego nie jestem w stanie walczyć z najszybszymi i wcale nie jest tak, że złej baletnicy … To już jest za duży przełom techniczny w autach rajdowych. Jeśli nie masz czegoś u siebie to bądź pewny, że inni to mają. Pewnie można podjąć ryzyko i iść na 120%, ale niejednokrotnie takie ryzyko podjęliśmy i skutek był mizerny mimo wszystko. Potrzebujemy wsparcia sponsorów, bo bez tego ciężko cokolwiek osiągnąć, a mnie nie stać na dojeżdżanie do mety tylko. Musimy wygrywać i to jest absolutny priorytet!  Jeszcze przyjdzie czas kiedy będziemy mogli się cieszyć z wyników. Na tym rajdzie mimo wszystko nie muszę się wstydzić, bo porównywałem czasy nawet z RSMP i było na prawdę przyzwoicie. Objeżdżaliśmy dużo lepiej przygotowane auta i regularnie startujących zawodników. Wielu z nich ma na koncie wiele pełnych sezonów do tego regularny kontakt z rajdówką i częste treningi przeciwnie do mnie. Dlatego też optymistycznie mogę spoglądać w przyszłość bo wiem, że możemy szybko jechać. Poprawić braki sprzętowe i mojej formy i możemy rywalizować o wysokie pozycje. Jednak mimo wszystko daleko mi osobiście do euforii. Słowami końca jeszcze raz dziękuję za doping, pomoc i wiarę!

Wielkie wyrazy wdzięczności kierujemy także do naszych Sponsorów: Spiż, Diavolo Pizza Bar, Kopary.com-Wysoczański, Bartex, Trollmech, WDEvolution, Oleje Petronas, Tomala Pomoc Drogowa, MS Hipoteki, BiGsystem oraz Willa Róża Wiatrów.

Pomimo, że uzyskiwane rezultaty nie zachwycały ja byłem w miarę zadowolony, bo robiłem co mogłem. Wszędzie gdzie tylko moc nie odgrywała kluczowej roli jechaliśmy wszystko co można było. Osobiście mam sobie niewiele do zarzucenia jeśli chodzi o moją postawę. Choć zapewne nie jestem i nigdy nie będę do końca spełniony, bo ja zawsze mam niedosyt. Taki mam charakter, że zawsze czuję, że mogłem szybciej i lepiej. Nigdy nie jestem do końca usatysfakcjonowany, bo wiem, że zawsze można było lepiej. Po każdym rajdzie mam wewnętrzny niepokój, bo sam sobie zarzucam, że nie zrobiłem wszystkiego co mogłem w 100%. Jednak taki już jestem i tego nie zmienię. Jednak starałem się robić wszystko co mogłem choć to niewiele pomogło. Wiem, że mając choćby Vteca byli byśmy w stanie podpinać się w walkę. Zapewne o wygraniu nie było by mowy, bo jednak seryjnym autem nie da się wiele wywalczyć. Nie mniej jednak wiem i czuję, że potrafię i mogę coś zrobić w tym sporcie lecz ku temu potrzebujemy dozbroić Hanię i naprawić Vteca. Usiłowaliśmy naprawić brakujące ogniwo i przy okazji dziękuję Bartkowi Grzybkowi za pożyczenie sensorów Vteca pomimo, że jednak to nie one były przyczyną awarii, której niestety nie wyeliminowaliśmy.

Ubolewam nad wypadkiem jaki wydarzył się na trasie rajdu, po którym rajd został przerwany. Niestety sport, który tak kochamy czasem może doprowadzić do ogromnej tragedii. Współczuję rodzinie, znajomym za powodu tak okropnej tragedii. Mnie osobiście pomimo, że nie znałem Sylwka ta sytuacja bardzo przygnębiła i zmartwiła. Zawsze bardzo emocjonalnie podchodzę do tego typu wypadków, które następnie przeżywam. Sylwek z pewnością dołączył do innych wielkich tego sportu i razem jeżdżą w niebiosach! Sylwek spoczywaj w pokoju!!!

Wracając do naszego startu chciałbym przy okazji podziękować i złożyć głęboki ukłon wszystkim którzy przyczynili się do naszego startu jak i progresu. Chylę czoła przed Wami. Jestem przekonany, że wspólnie możemy wiele. Z takimi ludźmi nie sposób nie zdobywać szczytów. Nieskromnie liczę na jeszcze. Jesteście fantastycznymi ludźmi, ja Was po prostu uwielbiam, dajecie mi ogromnego kopa do dalszej pracy. Jesteście wodą na młyn dla mnie! Wiem, że to tylko słowa, ale znacie mnie doskonale i wiecie, że za tymi słowami kryje się szczerość i wdzięczność. Dla takiej ekipy i takiego Team Spiritu pojęcie defetyzmu nie istnieje. Myślę, że wielu może nam zazdrościć tak fantastycznej atmosfery. Pozostało trzymać kciuki za kolejny start, a ja osobiście wyciągam kolejne lekcje i wnioski. Ogromne podziękowania kieruję dla całego Teamu tj.Oktanowi, Hipkom, Śpioszkowi i Komandosowi, Witkowi, Magdzie oraz wszystkich którzy przyczynili się do naszego startu, a nie skromnie mogę stwierdzić, że jest to bardzo liczna ekipa. Wiem, że wkładacie w to serce, a to dla mnie jest największą wymierną korzyścią mojej walki. Rajdy tworzą ludzie, a wszystko inne jest tylko dodatkiem. Cieszę się, że nasze grono się powiększa z rajdu na rajd i wierzę, że wspólnie zbudujemy coś wielkiego.

Chciałbym również podziękować naszym sponsorom za wsparcie, bo bez nich było by nam zdecydowanie trudniej. Dlatego też Trollmech (twojenaszywki.pl), Volmax, WD Evolution, Millers Oils, Auto Punkt, BiGsystem, Willa Róża Wiatrów oraz wszystkich niewymienionych. Dziękujemy i liczymy na więcej.

Jeszcze o nas usłyszą!!!

 

Obecnie wiemy co należy poprawić jeszcze, wiele także już poprawiliśmy, a to jest dobry prognostyk na przyszłość. Wiemy doskonale gdzie jeszcze mamy niedociągnięcia i braki co postaramy się wyeliminować. Cieszę się, że robimy wielki progres co dla mnie jest najważniejsze. Potrzeba nam dozbroić Hanie i poprawić kilka drobnych błędów formalno-technicznych.
Chciałbym tradycyjnie podziękować wszystkim którzy wraz ze mną wspólnie budują nasz zespół, auto i tworzą fantastyczną atmosferę i ekipę. Mechanikom dziękuję za perfekcyjny serwis i przygotowanie auta. Chłopaki jesteście wielcy! Także Witkowi za ogromną  pomoc. Mógłbym wymieniać bez końca bo jest Was wielu. Także Oktan (pilot) spisał się rewelacyjnie. Dyktował absolutnie w tempo wręcz bezbłędnie-fachowiec. Wszystkim należy się piątka z plusem bo wspólnie robimy wielką robotę. Skrupulatnie dopniemy swego, krok po kroku. Widzę jak wkładacie w to serce, a to dla mnie jest piekielnie ważne. Wspólnie jesteśmy w stanie zdobyć wiele do czego razem będziemy dążyć. Jeszcze o nas usłyszą! Dziękuję Wam zatem za doping, pomoc i wiarę. Nieskromnie powiem, że liczę na jeszcze. Podziękowania należą się także naszym Sponsorom: IDEAL HOUSE, THE BRAZEN HEAD, THE FOGGY DEW, TROLLMECH-TWOJE NASZYWKI, VOLMAX, ECU-TECH, BiGSYSTEM  i inni.

Pamiętajcie, że razem możemy zrobić wiele!

Jednak dla mnie największą wartością w kontekście tego startu są ludzie. Mianowicie grono wręcz rzesza przyjaciół pomagająca przy zarówno przygotowaniach jak i samym starcie. Zrobiliśmy wspólnie kawał wielkiej roboty. Ubolewam nie tyle za stratą pieniędzy lecz za stratą tej wielkiej pracy włożonej przez wielu ludzi, którzy zarywali noce, tracili swój czas tylko po to byśmy mogli wystartować. Jest mi zał i przykro, że nasze wspólne oczekiwania i nadzieje prysły w mgnieniu oka. Niestety los mnie nie oszczędza i ponownie dał mi w kość. Jednak nie narzekam, bo to jakich wspaniałych ludzi zjednoczyłem wokół swojej osoby jest dla mnie najważniejsze. Nasze grono znacznie się powiększyło i jestem głęboko przekonany, że z takimi ludźmi jestem w stanie daleko zajść. Wszystkim tym osobom chciałbym wyrazić swoją wdzięczność.

Tym razem nie było nam dane cieszyć się ani z jazdy ani z wyniku, ale wiem, że wspólnie nie jeden sukces przed nami. Potrzebujemy jeszcze odrobinę szczęścia. Jest jeszcze kilka błędów, które popełniliśmy lecz zdaję sobie z nich sprawę i postaramy się je wyeliminować. Skrupulatnie krok po kroku dopniemy swego lecz potrzeba rozsądnego podejścia i kilku zmian. Ten rajd to była kolejna lekcja pokory i tak należy go traktować. Wyciągnąć wnioski i nie powielać już nigdy tych błędów.
Nieskromnie powiem, że cieszę się ze swojej jazdy. Mam na myśli to, iż pomimo braku testów uporałem się z drobnymi błędami jakie kiedyś popełniałem głównie w torze jazdy. Poza tym zachowałem zimną głowę, bo po ogromnym głodzie szybkiej jazdy zachowałem spokój i tak jak sobie założyłem tak zrobiłem, a więc zarówno na tych nazwijmy je pseudo testach jak i rewelacyjnie zorganizowanym rajdzie stopniowo przyspieszałem ucząc się opony i auta. To dobry prognostyk na przyszłość. Wiem, że jesteśmy w stanie szybko podróżować i walczyć lecz tym razem nie było nam to dane. Nie załamuję się, przeciwnie.
Jeszcze raz chciałbym podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do naszego startu. Ktoś kiedyś powiedział, że wiecznie komuś dziękuję, ale taki już jestem. Dla mnie to niesamowite, że aż tylu ludzi jest za mną. Już wiele lat staram się o starty, więc pomoc nawet najmniejsza lub choćby dobre słowo dla mnie jest piekielnie ważne. To daje kopa do dalszej walki!

Nasz start nie był by możliwy bez naszych sponsorów:
Ideal House, The Brazen Head, Foggy Dew, Trolmech, Volmax, Ecu-Tech, BiGsystem, Róza wiatrów-Sobieszów, Tornar Polska, Opony Nowak, WD Evolution, Bartex. Bardzo dziękuję za wsparcie i nieskromnie dodam, że liczę na jeszcze. Kibicom dziękuję za absolutnie zjawiskowy doping. Jeszcze wszystko przed nami!!!

Na prawy fotel wraca Oktawian Sokołowski. Z Oktanem jechaliśmy już dwa rajdy, w których doskonale się spisał ponadto szybko się wpisał w nasze grono. Proszę zatem o wyrozumiałość.

Chciałbym jeszcze raz podziękować za pomoc, z którą wciąż się spotykam. Wielu z Was ją oferuje. Uważam, że wspólnie jesteśmy w stanie zrobić wiele i nie jeden sukces przed nami! Dodatkowo każdy sukces jest naszym wspólnym, bo ja jestem tu tylko kierowcą. Każdy najmniejszy element rajdowej układanki jest najważniejszy i każdy z nas jest na równi ważną osobą co zawsze staram się podkreślać. Liczę, że wspólnie czerpiemy z tego niezapomniane emocje, a atmosfera jaka panuje w naszej grupie jest niemal kosmiczna. Celem końca chciałbym złożyć na ręce Hipka i Jego Taty ogromne wyrazy wdzięczności, bo pracę jaką wykonali przy budowie auta jest ogromna, wręcz heroiczna. Wszystkim którzy przyczynili się do kolejnego progresu mojej osoby dziękuję i powiem krótko…kocham Was!

Tuż przed rajdem zmieniłem nieco swoje nastawienie odnośnie jazdy. Uprzednio planowałem pojechać max atack, jednak te trasy nie wybaczają błędów, za które tutaj trzeba słono płacić. Dlatego też czysta i dynamiczna jazda jest kluczem do sukcesu i de facto była. Jedynie na odcinku Karpacz planowałem stanowczo przyspieszyć (spadanie od szczytu do Sosnówki).

Przygotowania do startu przebiegały nad wyraz spokojnie, wszystko niemal zapięte przed czasem, żadnych problemów, aż dziw. Wiem, że skrupulatne eliminowanie błędów przyniosło wymierne efekty. Był czas na skromny, ale jednak trening. Racją jest to, że w moim przypadku powinienem nie wysiadać z auta przez miesiąc, aby nadrobić zaległości wynikające po prostu z braku treningów i rzadkich startów. Badanie techniczne, a raczej kontrolne było dla mnie cholernie stresujące, ponieważ był to mój pierwszy start w kraju, a wiadomo jak u nas się podchodzi do tego. Najmniejsza pierdoła i nie jesteś dopuszczony do startu. Po prostu koszmar, jednak udało się choć kilka poprawek mieliśmy do zrobienia. W końcu udało mi się wyspać przed rajdem, bo zawsze miałem z tym kłopot, ale tak jak wspomniałem wcześniej eliminujemy błędy. Wszystko zagrało jak w zegarku.

Pierwszy odcinek spokojnie poza jednym błędem, gdzie nas obróciło i straciliśmy jakieś 10-15 sekund. Na mecie mimo to nasz czas był obiecujący. Drugi OS, którego znajomość dawała spory handycap lecz nie dla nas, bo niewiele o nim wiedziałem. Podczas pokonywania go wyszło szydło z worka i mocno połatana nawierzchnia dała się nam w kość. Co chwila tył naszego auta niespodziewanie podskakiwał na nierównościach, jednak cudem wychodziliśmy z opresji. Uzyskany czas również był zadowalający i uświadczył nas w przekonaniu, że śmiało możemy walczyć o pudło. Tym bardziej, że przed nami mój odcinek Karpacz, a raczej jego druga połowa z szybkim zjazdem do Sosnówki. Poza tym słynna hopa w Karpaczu, która mnie kusiła do skoku, a jak wiecie ja z natury skaczę. Jednak nie tym razem. Ostudziłem swoje emocje i zdusiłem skok, by oszczędzić auto. Meta byłą priorytetem. Tuż za hopą przestał działać interkom, wcześniej silnik zaczął przerywać i nie wchodził na obroty. Aż kilka zakrętów za hopą ukręciła się półoś, która pozbawiła nas dalszej jazdy. Pomyślałem wówczas: Boże nie!!! Jednak nie pomogło. Żal, ból i rozczarowanie tym bardziej na swoim odcinku. Gdybym wiedział to chociaż bym skoczył na hopie po Colinowemu…ehhh

Wiem, że to je rally, a więc brutalny sport czego niejednokrotnie uświadczyłem. Tak czy inaczej cieszę się z tego startu. Choćby postępy i unikanie błędów. Z rajdu na rajd jest ich mniej, co mnie bardzo cieszy. Kolejną in plus rzeczą jest to, iż wytrzymałem ciśnienie jakie towarzyszyło mi podczas tego rajdu i zachowałem zimną krew nie podpalając się. Szkoda straconych punktów do Lausitz Cup, tym bardziej boli, że nastąpiło to nie z winy uszczelki pomiędzy kierownicą, a fotelem.
Jeśli chodzi o organizację jak i trasę to były fantastyczne. Wszyscy tworzący ten jakże wspaniały spektakl zasługują na laury. Wygranym w tym rajdzie powinien poczuć się organizator. Chylę czoła przed wszystkimi, którzy przyczynili się przy organizacji rajdu. Przytoczę słowa jednego kierowcy: my zawodnicy poczuliśmy się w końcu potrzebni w rajdzie…!!!

Chciałbym tradycyjnie złożyć wyrazy wdzięczności swoim Przyjaciołom, których pomoc jest bezcenna. Także Witkowi za wykazanie się odwagą i zaufaniem mojej osobie podczas zapoznania z trasą, gdyż użyczył mi swój samochód. Także moim sponsorom firmą Trans-com, Skidoo oraz Alkatech należą się słowa wdzięczności za wsparcie.
Wszystkim kibicom chciałbym równie gorąco podziękować za okazywaną naszej załodze sympatię. Jesteście zajebiści!!!

Zobacz zdjęcia z tego wydarzenia !